Mentionsy
„Ja yhm” – the world as I see it
27.09.2025 14:45

26 Niedziela

W dzisiejszym odcinku spotykamy się z mocnym głosem proroka Amosa i z przypowieścią Jezusa o bogaczu i Łazarzu. Amos przestrzega przed obojętnością tych, którzy żyją w luksusie, a nie troszczą się o los wspólnoty. Jezus pokazuje konsekwencje tego samego grzechu – bogacza, który nie zauważył biedaka leżącego u jego bramy.

 

Zatrzymuję się nad tymi słowami, patrząc z mojej perspektywy – z austriackich Alp, w dolinie Stanzertal. Wysokość może być złudzeniem: można mieszkać wysoko, a duchowo być bardzo nisko. Dlatego to Słowo staje się dziś jeszcze bardziej aktualne.

 

Dzielę się też doświadczeniem z Indonezji, gdzie bogatsi nie zamykają się w świecie własnego luksusu, lecz dzielą się tym, co mają, budując wspólnotę – nawet wspierając budowę nowych kościołów bezinteresowną pomocą. To zupełnie inna logika bogactwa, w której nie ma muru i podziału, ale jest braterstwo.

 

Czy bogactwo w naszym życiu buduje, czy dzieli?

Czy widzimy swoich „Łazarzy” leżących przy naszych bramach?

Czy Słowo, które już otrzymaliśmy, wystarczy nam, by otworzyć oczy i serca?

 

Zapraszam do słuchania – brat Krzysztof Kurzok, kapucyn.

Bogacz Boga Łazarz Łazarz dołona Abrahama Abraham Krzysztof Mojżesza Łazarze Łazarza Józefa Abrahama Jezus Amos Bóg

Szukaj w treści odcinka

Wyczyść
Znaleziono 16 wyników dla "Boga"

Czasem, kiedy patrzę z mojego okna w austriackich Alpach w dolinie Stanzertal, mam wrażenie, że jestem bliżej Boga, przynajmniej na wysokość.

Bogacz i Łazarz.

Bogacz.

Może, bo jego tożsamość rozpłynęła się w bogactwie.

Imię, które znaczy Bóg pomaga, ten, którego wszyscy omijali, który leżał w ranach, jest ważny w oczach Boga.

Bogacz ucztuje, Łazarz umiera z głodu tuż obok, a potem role się odwracają.

Bogacz trafia do krainy umarłych, gdzie cierpi.

Bogacz błaga Abrahama, poślij Łazarza, niech choć kroplą wody ochłodzi mu język.

I kiedy patrzę na Europę, widzę często jak bogactwo oddziela, jak buduje mury, jak tworzy zamknięte rewiry, ekskluzywne przestrzenie, w których jedni nie chcą mieć nic wspólnego z drugimi.

Bogactwo staje się zasłoną, żeby nie widzieć, nie czuć, nie dzielić się.

Widzę tam ludzi, których spotkałem, tam bogaci i ci naprawdę bogaci nie odgradzają się od reszty.

Czekają cierpliwie na zwrot, ale nie po to, by się wzbogacić, tylko żeby wspólnota miała szansę rosnąć.

Tam bogactwo ma zupełnie inny punkt odniesienia.

Czy bogactwo w naszych rękach jeszcze potrafi budować, czy już tylko dzieli?

Bogacz nie może już nic zrobić.

Łazarz jest w objęciach Boga, a my?

Ostatnie odcinki