Mentionsy

Zacząłbym może właśnie od tego wątku, Jarku, i zapytał ciebie, czy poprosił o takie rozwinięcie właśnie tej krytyki pod adresem, tutaj się pojawiają różni myśliciele, najbardziej chyba obrywa Michel Foucault.

Ale nie wydaje mi się, żeby to było obrywanie wynikające z jakichś personaliów, czy jakiegoś szczególnego uchybienia ze strony samego Michela Foucault, jeśli chodzi o teorię.

Raczej argument jest taki, że Foucault nas nauczył nowego rozumienia władzy.

Jego wpływowość jest po prostu o wiele potężniejsza niż wielu innych myślicieli i że to bardzo niedobrze, że Foucault nas nauczył nowego patrzenia na władzę.

On też mówi krytycznie nie tylko o Foucault, ale też o Agambenie, który mówi, że chciał właśnie odejść od Foucaulta i powrócić do kwestii suwerenności, czyli jednak do kwestii takich bardzo tradycyjnych...

no intelektualną taką łatwizną, jakimś anachronizmem, że ona przecież wyrosła z tego, Foucault mówił, no nie, ale...

Trzeba też jakby może zaznaczyć, że on nie wyrzuca tego, on na przykład zwraca uwagę, że Foucault wczesny miał czasem lepsze, ale potem jakby je stracił.

tych swoich trzeba bronić społeczeństwa, Foucault jeszcze zwraca uwagę na ten aspekt przemocy, który dopiero tworzy relacje takie, które się później utrzymują po wojnie na przykład, czy po jakimś zamachu stanu, czy po jakimś akcie przemocy.

My musimy znaleźć jakąś taką receptę na to własną, jakoś się sami określić i jakoś się sami wyemancypować, albo jakoś techniki siebie, jak to Foucault mówił, które jakoś będą takim remedium na tę ewolucję.

materiałem, czy myślicielem pomagającym zrozumieć nasze współczesne stosunki globalne, w których żyjemy, niż ten Foucault, którego jest tutaj bohaterem negatywnym.

On nie sprowadza się tylko do tego, że krytykuje to, że za bardzo u lewica poszła Foucault i to jest cała sprawa, ale pokazuje też więcej takich konkretnych aspektów,