Mentionsy

Dlatego pozwólcie, że opowiem wam historię rodziny Smurlów na nowo, szczegółowo.

Kim była rodzina Smurlów?

Głową rodziny był Jack Smurl, mężczyzna praktyczny, stonowany, z doświadczeniem wojskowym.

Służył on w marynarce wojennej, a na co dzień pracował jako technik spawalnictwa.

Setki ludzi zginęły, tysiące straciły dach nad głową, smurlowie byli jednymi z wielu, którzy otrzymali pomoc państwową i właśnie dzięki niej udało im się zacząć od nowa.

Po drugiej rodzice Jacka, John Senior i Mary Smurl.

Nowe życie przy Chase Street początkowo wydawało się początkiem czegoś dobrego, nowym rozdziałem, który miał pozwolić rodzinie Smurlów odetchnąć po tragedii.

Dziewczynki bawiły się w ogrodzie, a John i Mary korzystali z emerytalnego spokoju.

To właśnie w tym domu, skromnym bliźniaku w gęsto zabudowanej dzielnicy, gdzie dzieci bawiły się na trawniku, a sąsiedzi odwiedzali się z ciastem i kawą, miało rozegrać się coś, co przez kolejne lata przerażało nie tylko rodzinę Smurlów, ale i wszystkich, którzy choć raz przekroczyli próg ich domu.

Dom Smurlów jeszcze niedawno pełen dziesięcego śmiechu i zapachu świeżo pieczonego chleba zaczął zmieniać się w coś zupełnie innego.

W miarę upływu 1976 roku, wydarzenia w domu Smurlów stawały się coraz bardziej gwałtowne.

Dom Smurlów niegdyś pełen życia i ciepła.

W końcu, wypchnięci przez bezsilność, smurlowie zwrócili się po pomoc do lokalnej parafii.

To co smurlowie początkowo uznali za chwilową próbę, zmieniło się w długotrwałe oblężenie i coraz trudniej było uwierzyć, że sami kiedykolwiek odzyskają kontrolę nad własnym domem.

Były żołnierz marynarki wojennej Stanów Zjednoczonych, a jednocześnie samozwańczy demonolog.

Warrenowie spędzili w domu Smurlów kilka dni.

Przez kilka dni smurlowie czuli się o wiele lżej.

Choć wizyta Warrenów rzuciła nowe światło na to, co działo się w domu Smurlów, nie przyniosła natychmiastowego ratunku.

W przypadku Smurlów proces ten ciągnął się miesiącami, podczas gdy manifestacje niesłabły.

Smurlowie wspominali później, że gdy ksiądz wypowiedział pierwsze słowa modlitwy św.

Byt, który zamieszkał w domu Smurlów, nie odpowiadał już agresją.

Smurlowie próbowali wszystkiego, by odzyskać choćby cień normalności, ale los miał wobec nich inne plany.

W 1987 roku o Smurlach mówili już wszyscy.

Że smurlowie sprzedają swoje cierpienie, że pragną jedynie rozgłosu, a nawet, że wymyślili wszystko od początku do końca.

Współautorem został również Robert Curran, katolicki dziennikarz, który miał okazję poznać Smurlów osobiście i przeprowadzić z nimi wiele rozmów.

Świat poznał rodzinę Smurlów i nie mógł już odwrócić wzroku.

Może dlatego, że Smurlowie tym razem byli na planie?

Po premierze filmu temat smurlów wrócił na pierwsze strony gazet, ale tym razem nie jako zagadka, nie jako plotka, ale jako symbol.

Gdy rok 1988 dobił końca, Jack i Janet Smurlowie podjęli decyzję, która dojrzewała w nich od dawna.

W drugiej połowie 1988 roku Smurlowie opuścili West Pitson.

Jedni twierdzili, że to dowód, że duchy przywiązały się nie do miejsca, a do ludzi, do samej rodziny smurlów.

Sam Jack Smurl w jednym z ostatnich wywiadów przed śmiercią powiedział krótko.

I rzeczywiście, rodzina Smurlów wycofała się z życia publicznego.

Jack Smurl.

Janet Smurl według dostępnych informacji...

Dzieci Smurlów dorosły.

I tak właśnie wyglądała prawdziwa historia rodziny Smurlów.

Jack i Janet Smurl nigdy nie szukali sławy.

Co tak naprawdę nawiedziło rodzinę Smurlów?

Jedno jest pewne, Smurlowie nie zapomnieli, a ich historia wciąż żyje.

Czy film oddaje to, co naprawdę przeżyli Smurlowie?