Mentionsy

Czytaj jaźni, która tutaj poprzez pięć perceptorów, my to potocznie nazywamy awatara, bo awatar jest wyposażony w te pięć perceptorów i w ramach zasobów tych, które są dostępne, plus tam szósty zmysł, który posiadamy wszyscy, nie wszyscy z niego korzystamy albo nie wszyscy jemu dowierzamy.

Do tego trzeba byłoby jeszcze dołożyć aspekt, że jest to symulacja, czyli tam gdzieś muszą być jakieś działania operacyjne, musi być jakiś opus operandi w postaci jakiegoś procesora, który nadzoruje to zjawisko, no i musi być gracz, którą jest jaść, która do tego, żeby wejść w środowisko gry, musi wykorzystać zjawisko tak zwane zewnętrzne, czytaj awatara.

Więc dla mnie i pewnie dla wielu Twoich słuchaczy nie jest rzeczą nowatorską stwierdzenie, że świadomość nie potrzebuje awatara do funkcjonowania, doskonale sobie radzi i doskonale znajduje się w środowiskach, które dla nas są nierozpoznane, które w tym środowisku nazywamy astralem.

Poza tym mamy mechanizmy, bo jeśli teraz przyglądniemy się całemu środowisku zwanym awatarem, co tam się znajduje, no to zapewne znajduje się egotyczna część, której integralnym oprogramowaniem jest zabezpieczenie perymetrów funkcjonowania awatara.

Czyli dla ego awatar jest najważniejszą istotą, czyli najważniejszym perymetrem obronnym awatara.

Ochrona awatara za wszelką cenę.

No to najprostszym porównaniem było to, o czym powiedziałem wcześniej, czyli zaakceptowanie, chociaż będzie to trudne dla awatara, awatar nie jest w stanie, to znaczy egotyczna część wypiera z siebie, to jest silne wyparcie zaakceptowania faktu, że moja świadomość porusza się w jakimś polu informacyjnym.

Żeby nie nastąpił dysonans Awatara.

To tak jakby porównając to do gry, człowiek, który gra w grę, przyjmuje jakiegoś awatara, staje się jakimś księciem albo Karolem IV i dokonuje jakichś tam najazdów na ziemię

Jaś z poziomu wyższego jako gracz pierwszorzędy, czyli MTJ, tak jak to opisał Robert Mądrą dla słuchaczy, przypominam, moja totalna jaś, tego sformułowania użył Mądrą, więc ja się po prostu tego trzymam, że moja totalna jaś jest tym graczem pierwszoplanowym, tym, który podłącza się do awatara i to ono mówi, chcę doznać zjedzenia jabłka.

Wszystkie te aspekty są dostarczone do awatara, po czym awatar wysyła to do przestrzeni niejawnej, do przestrzeni morficznej, informację, do której to jest podpięta bezpośrednio.

Czyli na dzień dzisiejszy średnio statystycznie zawodnik na serce wyczuwa wszystko to, co negatywne się wydarzy w doświadczeniu zawodnika, czy tej awatara, jest w stanie przewidzieć na te 90 sekund, co oznacza, że ta intuicja, która jest opisywana, o którą w sumie opowiadamy,

Ponieważ kim określa awatara?

To jest tylko określenie awatara.

i godzinami, kiedy to obniżali całą egzystencjalną formę istnienia awatara do poziomu, który gwarantował im przetrwanie w tym środowisku.

Zabezpiecz awatara jako imperatyw.

Zabezpieczaj awatara, czyli żeby nikt po stronie zza krzaka nie wystrzelił do ciebie.

W związku społecznym, skoro ktoś może wystrzelić do ciebie zza krzaka, to bezpiecznym będzie zamknięcie awatara w jakimś obszarze, który jest absolutnie bezpieczny.

I nie wychodzenia w obszar, który generatywnie może wytworzyć jakieś zjawiska albo jakieś sytuacje, które dla awatara są niebezpieczne.

zrozumienia czym jest ego, jaką tutaj rolę pełni, jaką funkcję, zaakceptowaniu tej funkcji, rozpoznaniu tej funkcji i przekroczeniu tej egotycznej części po to, żeby zacząć wykorzystywać pełnię możliwości awatara, które niewątpliwie ma.

Żeby bliżej rezonować z tym wszechświatem, wykorzystać te wszystkie role awatara, którego mamy dostępnego tutaj, powiedzieliśmy sobie o tym, że warto jest pielęgnować tego świadomego obserwatora rzeczywistości.