Mentionsy

Jeśli gospodarka jest przyjęciem, jest imprezą, to bank centralny jest tym gościem, który wnosi was ze spączem albo wynosi was ze spączem.

Generalnie ataki polityków na bank centralny mają na celu to, żeby stopy procentowe były niższe.

Bank centralny nie powinien być na gwizdnięcie polityków.

Czekamy, feel invited, natomiast dzisiaj przychodzimy ze Stanami Zjednoczonymi, przychodzimy dzisiaj z tym, co dzieje się wokół rezerwy federalnej, czyli amerykańskiego banku centralnego Fed i wiemy, że jako stali słuchacze, ludzie, którzy interesujecie się ekonomią, wiecie, że tam jest gorąco od zmiany władzy w Białym Domu.

ale teraz pojawiają się zarzuty mało, mówiąc czule, związane z kompetencjami ekonomicznymi szefa Fed i dlatego wszyscy myślą sobie, wow, czyli to jest kolejny krok do zburzenia niezależności Banku Centralnego, można tak powiedzieć.

I sądy stwierdziły, że ten powód, o którym jest napisane w przepisach, dla którego prezydent może zwolnić członka zarządu Banku Centralnego... Musi być duży.

Po pierwsze oczywiście on musi być duży, ale po drugie on musi być związany z tym bankiem centralnym i z wykonywaniem obowiązków w banku centralnym.

Bo myślę, że to dotyczyć może NBP, Europejskiego Banku Centralnego, czy może to dotyczyć Fedu właśnie.

No właśnie, jest ważne, że to jest dość świeży wynalazek, bo tak właściwie to, że banki muszą być niezależne, banki centralne, to jest pomysł z ostatnich 50 lat tak naprawdę.

W każdym razie na samym początku istnienia banków centralnych na świecie tak wcale nie było.

Najstarszy bank centralny na świecie to jest szwedzki Riksbank.

Tak samo było, tak właściwie można powiedzieć, z bankami centralnymi, ponieważ na początku banki centralne służyły do finansowania wojen.

I radziła sobie tak świetnie właśnie dlatego, że ta wojna była finansowana przez Riksbank.

Czyli król szwedzki poszedł do swojego banku centralnego i powiedział, pożyczcie mi tutaj wszystkie pieniądze.

że ta sytuacja na wojnie była korzystna dla Szwecji, to nawet obywatele zwykli, obywatele szwedzcy w pewnym momencie zaczęli zanosić swoje depozyty do banku centralnego, bo im się wydawało, że to będzie dobry interes, bo jak wygramy wojnę, to ten bank będzie wypłacalny, prawda?

Wtedy jeszcze banki centralne przyjmowały depozyty od obywateli, bo dzisiaj już tego nie robią.

Zaraz po tej wojnie wybuchł potężny kryzys finansowy w Szwecji, ponieważ Bank Centralny został ogołocony z aktywów.

Te rezerwy złota, które były w skarbcu Banku Centralnego zostały rozdane żołnierzom w ramach wynagrodzeń wcześniej.

Ale to jest jeden z pierwszych przykładów finansowania wojny przez bank centralny.

I do tego banki centralne właśnie wtedy były.

W kolejnych latach było dość podobnie i dopiero właśnie XX wiek, tak naprawdę druga połowa XX wieku, to jest ten moment, w którym dochodzimy do wniosku, że właściwie bank centralny nie powinien być na gwizdnięcie polityków, ponieważ to zwiększa ryzyko popadnięcia kraju w jakiś kryzys finansowy.

Jeśli faktycznie rzeczywiście to się zrealizuje, czyli jeśli rzeczywiście amerykański bank centralny tą niezależność utraci, bo na razie jeszcze jej nie utracił.

Mamy sytuację, w której ona jest atakowana przez prezydenta, natomiast usytuowanie instytucjonalne banku centralnego w Stanach Zjednoczonych jest na tyle silne, że nie da się tego zrobić z dnia na dzień.

Zostawiając na chwilę politykę i skupiając się na tym właśnie, jakie kompetencje mają banki centralne, rozumiem, że one są od tego, żeby stabilizować, tak?

Żeby ten amerykański Fed, nieraz to podkreślaliśmy, tutaj akurat jest o tyle inny niż wszystkie inne banki centralne, że on nie tylko ma walczyć z inflacją, ale także pilnować, żeby bezrobocie nie było za wysokie.

Bank Centralny jest przede wszystkim po to, żeby regulować cenę pieniądza, czyli stopy procentowe.

Marek Belka, jak był prezesem NBP, opowiadał, od czego jest Bank Centralny, to użył takiego fajnego porównania, że jeśli gospodarka jest przyjęciem, jest imprezą, to Bank Centralny jest tym gościem, który wnosi was ze spączem albo wynosi was ze spączem.

Pan Lichow, Bank Centralny, jedziemy na pącz.

Czy właśnie teraz paradoksalnie ta rola nie jest, nie chcę powiedzieć ważniejsza niż kiedykolwiek, bo tych okazji do tego, żeby banki centralne się sprawdziły już parę było, ale że właśnie dzisiaj nie da się tego zlekceważyć, bo mamy tak niepewne czasy.

Tak, zwłaszcza, że wiesz, tak naprawdę jak się dobrze nad tym zastanowić, to ci politycy, którzy chcieliby ograniczać niezależność banku centralnego, na samym końcu też mogą przez to tracić i mogą przegrywać wybory, ponieważ...

Raczej nie ma polityków, którzy by narzekali na bank centralny i domagali się podwyżek stóp procentowych.

Ci, którzy narzekają i atakują banki centralne, zwykle robią to dlatego, że chcą obniżek stóp procentowych.

I wtedy się zaczyna atak na bank centralny, który nie kieruje się tym samym, co rząd, bo jemu nie chodzi o koniunkturę w gospodarce, tylko chodzi mu o to, żeby pilnować inflacji.

Generalnie ataki polityków na bank centralny mają na celu to, żeby stopy procentowe były niższe.

Wtedy, kiedy w Banku Centralnym urzędowali Hanna Gronkiewicz-Walc i potem Leszek Balcerowicz.

Swoją drogą widziałem analizę ze strony jednego z amerykańskich banków, Morgana Stanleya chyba, czy jakiegoś innego.

Bo się składa kilka regionalnych osób na to, żeby rządzić czymś centralnym.

I to też w kontekście tego upadku niezależności banku centralnego.