Mentionsy
DROZDOWISKO - Teresa Drozda (niezależny podcast o kulturze w Polsce i Czechach)
04.08.2025 07:00

#172 - DROZDA i KOSIŃSKI: spektakle, filmy, Muminki, Klata, Lupa i Wojtyszko

Napisz do mnie: [email protected]

Zostań Patronem (z logowaniem): https://patronite.pl/TeresaDrozda

Postaw mi kawę (bez logowania): https://buycoffee.to/drozdowisko/

Postaw mi kawę (bez logowania): https://suppi.pl/drozdowisko

Odwiedź mnie:

https://www.facebook.com/teresa.drozda

https://www.facebook.com/czeskikousek

https://www.facebook.com/drozdowisko

https://drozdowisko.pl/

https://www.instagram.com/drozdowisko/

https://radiodanielka.pl/drozdowisko/

Z fińskich bajek wprost do estońskich błot, z planu Teatru Telewizji na teatralne sceny Warszawy, Kielc i Gdańska - Drozda i Kosiński testują wszystkie środki wyrazu i transportu. Oglądają filmy w Koszalinie, chodzą po lasach pod Tallinem, odwiedzają wioskę Muminków, a potem zanurzają się w teatralny maraton: od „Hamleta” po „Witkację”, od „Panny Julii” po „Czarodziejską górę” (w dwóch wersjach).

W tle: Lupa, Klata, Wojtyszko, Małecki, Englert, Biziuk i Pakuła – czyli II kwartał 2025 w rytmie sztuki, z odrobiną torfu i najgorętszymi premierami sezonu!


Szczegółowa zawartość odcinka (tytuły i miejsca):

(00:00) Intro

(00:27) Wstęp

(02:15) Wioska Muminków

(09:47) Helsinki

(11:00) Tallin: Keila-Joa i Pääsküla raba

(15:28) Tallin: KUMU (Kunstimuuseum)

(18:28) Tallin: Ajaloomuuseum

(21:09) Tallin: park pamięci

(24:19) 44. Koszaliński Festiwal Debiutów Filmowych MŁODZI I FILM

(25:34) 44. MiF: Pod szarym niebem - reż. Mara Tamkovich

(27:38) 44. MiF: Utrata równowagi - reż. Korek Bojanowski

(28:49) 44. MiF: Wróbel - reż. Tomasz Gąssowski

(30:13) 44. MiF: Jerzy Wojciech Has

(34:45) 44. MiF: Oskarowe krótkie metraże

(37:29) Drozda na planie Teatru Telewizji: Księgi sprośności - reż. Maciej Wojtyszko

(48:47) I Festiwal Teatralny LAMENTACJE (Teatr Polski, Warszawa)

(53:13) LAMENTACJE: Wyzwolenie - reż. Jan Klata, Teatr Wybrzeże, Gdańsk

(01:03:24) LAMENTACJE: Czarodziejska góra - reż. Krystian Lupa, Jaunimo Teatras, Wilno, Litwa

(01:12:04) Czarodziejska góra - reż. Michał Borczuch, TR Warszawa

(01:13:13) Panna Julie - reż. Anna Skuratowicz, Teatr Polski, Warszawa

(01:22:06) Hamlet - reż. Jan Englert, Teatr Narodowy, Warszawa

(01:35:23) Skóra po dziadku - reż. Mateusz Pakuła, Teatr im. Żeromskiego, Kielce

(01:43:40) Szaleństwo nocy letniej - reż. Ewa Konstancja Bułhak, Teatr Współczesny, Warszawa

(01:47:25) M. Faktor. Narodziny Piękna - reż. Agata Biziuk, Teatr Żydowski, Warszawa

(01:53:18) Kora. Falowanie i spadanie - reż. Alina Moś-Kerger, Bałtycki Teatr Dramatyczny, Koszalin

(01:54:09) Witkacja. Wodewil na krawędzi - reż. Cezary Studniak, Teatr Rampa, Warszawa

(02:00:32) Kobieta Pracująca. Powraca - reż. Aneta Groszyńska, Teatr Komedia, Warszawa

(02:05:21) Łaskawość Tytusa - reż. Anna Sroka-Hryń, Warszawska Opera Kameralna

(02:06:38) Zaćmienie w dwóch aktach - reż. Grzegorz Małecki, Teatr Narodowy, Warszawa

(02:16:45) Dziękujemy!!!


Wysłuchane? Daj znać, jak było!!!

Hamleta Witkacego Teatru Narodowego Ireny Kwiatkowskiej Mateusz Pakuła Grzegorz Małecki Krystian Lupa Elizę Borowską Jana Englerta Krystyna Julii Justyna Kowalska Talin Muminka Jana Klaty

Szukaj w treści odcinka

Wyczyść
Znaleziono 9 wyników dla "Witkacego"

Zresztą tak, Witkacego też mamy w dwóch osobach, bo Witkacego gra Cezary Studniak, ale Witkacego też gra, czy takie alter ego Witkacego, gra też Marcin Januszkiewicz.

No a te kobiety Witkacego spotykają się nad jego grobem, przy czym one się spotykają w tym momencie.

Ten wątek nie jest potem gdzieś tam, nie wiem, rozwinięty czy dokończony, ale fajnie, że to autorzy przypomnieli, że ta ekshumacja Witkacego i przeniesienie go na początku lat dziewięćdziesiątych do Polski, no to była jedna wielka kompromitacja, ponieważ tam pochowano

w tym teoretycznie grobie Witkacego w Polsce, jakąś anonimową kobietę.

Że to może być kolejny żart Witkacego.

Może to być kolejny żart Witkacego i też chyba tak to jest trochę potraktowane w tym spektaklu.

Chodzi o to, żebyśmy poznali te kobiety, żebyśmy się im przyjrzeli, no i potem żebyśmy przyjrzeli się także tym relacjom Witkacego z kobietami, temu szaleństwu, ale też tej jakiejś rozpaczy, która w tym wszystkim jest zaszyta.

To jest koncepcja Marii Witkiewicz, matki Witkacego, którą gra Anna Mierzwa, aktorka, która jest chodzącą energią, która śpiewa w sposób niezrównany i ona właściwie przez cały spektakl siedzi nieomalże, nieruchomo.

Karolina Felberg, która jest znakomitą literaturoznawczynią, nie pozwoliłaby tutaj sobie na to, żeby coś puścić, więc w zasadzie można się życie rysu czy biografii Witkacego trochę uczyć z tego spektaklu, choć nie sądzę, aby on właśnie po to został zrobiony.

Ostatnie odcinki