Mentionsy

Tak, tak, więc chodzi o pewne połączenie tutaj światów i to będzie chyba ostatni argument, to znaczy tutaj przychodzi do nas pan Barry O'Reilly, twórca tego pomysłu, tej architektury i on mówi, że on się wywodzi z tak zwanych complexity sciences, czyli z nauk o złożoności.

I tutaj też kolejne słówko, które Barry O'Reilly proponuje, to jest ta architektura, możemy nazwać wtedy critical architecture, czyli osiągnęliśmy poziom pewnej krytyczności, że nawet już real world, świat rzeczywisty już nam nie jest w stanie przynieść niczego, co by zepsuło nasz system.

I tutaj ciekawe, że od razu sam zaproponowałeś, że jest sporo prawdopodobnie generycznych stresorów, aczkolwiek sam Barry o tym nie wspomina.

Wydaje mi się, że to jest kwestia pięciu lat, ale nie jestem pewien, w których miejscach Barry O'Reilly opiera się na definicjach na przykład z tego complexity science, na ile on tutaj pewne rzeczy wymyśla.

to nie powinno nami kierować, bo tak naprawdę cała ta metodyka opiera się na takim czymś, co Barry nazywa random simulation, czyli jakaś symulacja losowa i chodzi o to, żebyśmy złapali pewne klasy problemów bardziej niż konkretne case'y i na przykład jeśli ktoś się zabezpieczył przed tym, że

I tutaj Barry też mówi o tym, że z tym prawdopodobieństwem to też jest trochę tak, jak z tym architektem i jego, z tym najgłośniejszym architektem, mianowicie zaczniemy się bawić w te prawdopodobieństwa, to też wygra najbardziej głośny tylko przedstawiciel biznesu tym razem i on będzie nam mówił, co tu jest najbardziej prawdopodobne, nawet w tych sytuacjach właśnie niefunkcjonalnych.

Więc tak, wydaje mi się, że otworzyło się okienko pewne czasowe, kiedy jesteśmy otwarci na takich ludzi jak Barry, ja na pewno otworzyłem się na takie rzeczy bardziej, no bo rzeczy, które by się wcześniej znało za niemożliwe właściwie, że bez przesady, tak, że jakby ktoś to powiedział w 2019, co się teraz wydarzyło przez 5 lat ostatnich na jakimś meetingu w jakiejś firmie dużej i zaproponowałby, żeby się na to zabezpieczać, no to byłby po prostu wyśmiany.

Barry tłumaczy krytyczność jako, on pokazuje taki wykres, gdzie osią Y to jest, znaczy XY to są node'y i połączenia między node'ami.

Chyba tak, chyba jesteśmy gdzieś na początku, ale to tak z każdą taką nową rzeczą to może być coś, co się teraz rozpaliło dzięki Barry'emu, a za chwilę zgaśnie, bo Barry się zmęczy i nikt tego nie podłapie, to może tak być.

Ja na przykład tu nie wszystkie jeszcze pojęcia zdefiniowałem i świadomie uniknąłem pojęcia atraktor, który jest czymś, co na pięć osób w Arkansas każdy inaczej zrozumiał i mam wrażenie, że Barry sam się tutaj ze sobą sprzecza, co to jest za pojęcie, więc wolę go nie wprowadzać.