Mentionsy

Czy nie wiecie, że jesteście świątynią Boga i że Duch Boży w was mieszka?

Przed tygodniem mieliśmy wspomnienie wszystkich wiernych zmarłych i te liturgie słowa, które przypominały nam o zmartwychwstaniu, o tej nadziei, o tęsknocie Boga za każdym z nas.

Prorok widzi w swoim doświadczeniu bliskości Boga i zapowiedzi tego, co ma się wydarzyć, widzi najpierw nowe miasto i widzi też świątynię, przepiękną, potężną świątynię.

I jakby na potwierdzenie, czy w komentarzu do tego pierwszego czytania, do wizji Ezechiela, mamy psalm 46, kilka jego wersetów, w których również słyszymy o tym, że nurty rzeki niosą radość miastu samego Boga, że Najwyższy Świętym uczynił swój przybytek.

Obecność Boga sprawia, że czy to będzie miasto, czy świątynia, czy to będzie nasze życie, to nie jest byle co.

Zyskujemy nową godność, nową siłę, odkrywamy potęgę miłości Boga.

Bo przecież, jak przypomni nam apostoł Narodów we fragmencie trzeciego rozdziału pierwszego listu do chrześcijan w Koryncie, przecież jesteśmy świątynią Boga.

Patrzcie, jesteśmy robotnikami Boga, jesteśmy Bożą rolą, jesteśmy budową Boga, gdzie fundamentem jest Jezus Chrystus.

Jego życie, jego obecność tam i jego zachowanie jest pytaniem o miłość, o miłość do Boga.

I potem cesarz Hadrian wzniósł na miejscu świątyni Boga świątynię poświęconą Jupiterowi.

nie jest tak cenna w oczach Boga, jak nasze życie, jak nasze ciało.

Przecież nosimy w sobie ukrytą obecność, podobieństwo, obraz Boga.

Miłość, która czyni przepiękną świątynię Boga.

z poglądaniu, z podziwem odkryć własną godność, przekonać się, że jesteśmy warci miłości Boga.