Mentionsy

Witajcie w kolejnym odcinku ciekawostnika z serii Ale Historia.

Skończyliśmy na tym, że odbył się zjazd w Gnieźnie i tam nieco później, w roku 1002, zmarł najlepszy kumpel, przyjaciel Bolesława Chrobrego i w sumie chyba najważniejsza wtedy osoba w ogóle w Europie w tamtych czasach, czyli pewnie się domyślacie, jeżeli pamiętacie z poprzedniego odcinka, to był Otton III.

No to w sumie trochę sobie przypomnijmy, kim ten Otton III był.

Otton III był cesarzem świętego, cesarstwa rzymskiego.

Bo władzę nad cesarstwem przejął Henryk II i miał on zupełnie ojeny.

Henryk II nie miał zamiaru, wiecie, tej przyjaznej polityki od to na trzeciego kontynuować wobec Polski, wręcz przeciwnie.

Henryk II czuł się trochę zagrożony.

Henryk II nie był w oczach Bolesława kimś, z kim można było negocjować.

No i zanim w ogóle Henryk II cokolwiek zdążył ogarnąć, no to Bolesław miał już te spore tereny pod swoim panowaniem.

I w sumie Henryk II uznał, że Łużyce i Milsko mogą być Bolesława, ale nie tak, wiecie...

Czyli takie coś, nie wiem, pamiętacie z powieszonych odcinków, czyli Lenno zostało jakby dane Bolesławowi od Henryka w użytkowanie, ale tak naprawdę w sumie należało do Niemiec.

No cóż, Bolesław liczył na więcej, ale Henryk nie miał zamiaru ustępować.

Między nimi jedna z nich miała miejsce w Merseburgu, gdzie w 1002 roku Henryk II zwołał taki zjazd i zaprosił z Europy wszystkich takich znamienitych gości, królów, książęta, margrabiów, duchownych itd.

No ale to nie był chyba jedyny powód, bo Henryk II stwierdził, że to jest dobra okazja, żeby się pozbyć Bolesława.

Znaczy nie wiadomo do końca, czy to Henryk II zainicjował, ale historycy tak jakoś mówią, no kto mógłby mieć tutaj interes, kto mógłby tutaj mieć taką okazję.

W sumie wiecie, nie czekał już potem na atak Henryka, bo po tym zamachu mówił, no to po tym zamachu może być tylko gorzej.

Ale po pewnym czasie skumał się z Henrykiem II, no i wystawił naszego Bolesława.

No ale wiecie, potem, jakby to powiedzieć, nastąpiła kolejna faza w tym konflikcie i Henryk II poparł brata Bolesława Rudego, Jaromira, i niestety nasz Bolesław Hurobry musiał z tych Czech uciekać.

Wtedy nastąpiła taka pierwsza faza konfliktu między Niemcami a Polską i wtedy Henryk II zebrał taką dużą koalicję i oprócz wojsk niemieckich uzyskał też poparcie pułgańskich Lutyków, czyli tak zwanych Wioletów z północy, tak na nich mówiono, no i też Czechów z południa.

No i przeprowadził ten Henryk II taką dosyć, można powiedzieć, nawet udaną kampanię, bo dotarł aż do Wielkopolski, aż w głąb tej Wielkopolski do samego Poznania i tam oblegał ten Poznań, ale niestety nie udało mu się go przejąć, bo tutaj Polacy dzielnie bronili i w 2005 roku zawarto pokój.

A wtedy w 1010 roku Henryk II przeprowadził kolejną wyprawę, ale ona też jakoś tak, wiecie, też mu nie wyszła.

temu Henrykowi II, że będzie mu pomagał w wyprawach do Rzymu.

I też się nabrał Henryk II na to, że mu tam Bolesław pomoże.

I tutaj dochodzimy do 1015 roku już i to wtedy Henryk II raz na zawsze chciał pozbyć się tego naszego wspaniałego Bolesława Chrobrego i wypracował plan, w którym miał być ten plan takim genialnym planem.

No i jeszcze wiecie, armia Henryka miała też na Polskę najechać od razu, więc można powiedzieć, że cztery takie armie miały uderzyć na Polskę.

No i udało się Henrykowi sforsować Odrę i w okolicach Krosna połączyć się z tymi innymi dywizjami.

No i Waza uważał po Henryk II, że teraz podbije Polskę i nie ma szans ten Bolesław na nic.

I zmobilizował swoje wojska, aby zapobiec połączeniu tych wszystkich armii niemieckich.

No i Henryk II, widząc to, że jego plan, kurczę, taki genialny miał być, nie wypalił.

No i oczywiście ten cesarz Henryk II liczył na to, że trasa będzie bezpieczna i tam w ogóle będzie fajnie, bo takie fajne widoczki w ogóle.

Ale to był błąd, bo Bolesław tylko czekał na to, żeby tam Henryk zaczął uciekać i wycofująca się armia cesarza dotarła do takiego kraju zwanego krajem Dziadoszan.

I tutaj też wydarzyła się kolejna charakterystyczna dla Henryka II sprawa, czyli co?

A gdzie był wtedy w tym wszystkim Henryk II?

To nie był jeszcze koniec, bo Bolesław Chrobra jeszcze się musiał zwięrzyć jeszcze, jeszcze, jeszcze raz z Henrykiem II, ponieważ w 1017 roku ponownie Henryk przygotował kolejną wyprawę na Polskę i stwierdził, okej, miałem trzy armie, w sumie nawet cztery i nie poszło, to teraz zrobimy inną taktykę i połączymy się w jedną ogromną, giga, mega, hiper niemiecką armię, która uderzy na H. Bolesława.

Henryk II przekroczył z tą swoją hiper, mega, giga, wielką, ogromniastą armią tereny Polski w okolicy Nysy Łużyckiej i udał się swoimi wszystkimi siłami na Głogów, gdzie czekał już chorobry, ale cesarz stwierdził, że to może być podstęp i nie skierował ludzi do walki, tylko skierował się do Niemczy.

I Henryk II przez trzy tygodnie bezskutecznie próbował tą Niemczę oblegać i ją zdobyć.

No i Henryk II już nie miał maszyn, haha, oblężniczych.

No i też się Henrykowi nie udały próby szturmowania, w końcu morale niemieckich żołnierzy były tak niskie, że siedzi

No i nastał rok 1018 i 30 stycznia po tej kolejnej klęsce Henryka ostatecznie stwierdzono, no dobra, zawieramy pokój, już taki kompletny pokój, już nie będziemy fikać nawzajem sobie tutaj.

I po 16 latach wojen z cesarzem Henrykiem Bolesław mógł w końcu tutaj odetnąć i ten pokój podpisano.

I Henryk II zobowiązał się również dostarczyć 300 zbrojnych rycerzy niemieckich na kolejną wyprawę Bolesława.

Ten pokój też okazał się bardzo trwały, bo aż do śmierci Henryka II i Bolesława Chrobrego on trwał, nic go nie przerwało.

I Bolesław, można powiedzieć, wtedy dostał taki zastrzyk energii i mówi, świat stój otworem.

To do usłyszenia w kolejnym odcinku, bo będzie trzecia część historii o Bolesławie Chroberem, bo to był niezły król.