Mentionsy

W trzecim roku panowania króla ludzkiego Jojakima przybył król babiloński Nabuchodonozor pod Jerozolimę i oblegał ją.

Pan wydał w jego ręce króla judzkiego Jojakima oraz część naczyń Domu Bożego, który zabrał do ziemi Szinear, do domu swego Boga, umieszczając naczynia w skarbcu swego Boga.

Król polecił następnie Aszfenazowi, przełożonemu swoich dworzan, sprowadzić spośród Izraelitów z rodu królewskiego oraz z możnowładców młodzieńców bez jakiejkolwiek skazy, o pięknym wyglądzie, obeznanych z wszelką mądrością, posiadających wiedzę i obdarzonych rozumem, zdatnych do służby w królewskim pałacu.

Król przydzielił im codzienną porcję potraw królewskich i wina, które pijał.

Mieli być wychowani przez trzy lata, by po ich upływie rozpocząć służbę przy królu.

Daniel pobziął postanowienie, by się nie kalać potrawami królewskimi ani winem, które król pijał.

Obawiam się, by mój Pan, Król, który przydzielił wam pożywienie i napoje, nie ujrzał, że wasze twarze są chudsze niż twarze młodzieńców w waszym wieku, i byście nie narazili mojej głowy na niebezpieczeństwo u Króla.

Wtedy zobaczysz, jak my wyglądamy, a jak wyglądają młodzieńcy jedzący potrawy królewskie i postąpisz ze swoimi sługami według tego, co zobaczysz.

A po upływie dziesięciu dni wygląd ich był lepszy i zdrowszy niż innych młodzieńców, którzy spożywali potrawy królewskie.

Gdy minął okres ustalony przez króla, by ich przedstawić, nadzorca służby dworskiej wprowadził ich przed Nabuchodonozora.

Król rozmawiał z nimi i nie można było znaleźć pośród nich wszystkich nikogo równemu Danielowi, Hananiaszowi, Michallowi i Azariaszowi.

Zaczęli więc sprawować służbę przy królu.

Jakie przedkładał im król, okazywali się dziesięciokrotnie lepsi niż wszyscy tłumaczący sny i wróżbici w całym jego królestwie.

Daniel i trzech młodzieńców, mimo że dostają coś dobrego, jedzenie ze stołu królewskiego, wyborne wino, postanawiają, że to nie jest dla nich.

I wchodząc w swoje środowisko, zaczynają być pełniejsi, mają lepsze oblicza niż inni, którzy jedzą z potraw królewskich.

I w drugą stronę czasem możemy mieć przekonanie, że robimy coś niesamowicie ważnego dla świata Królestwa Bożego.