Mentionsy

Gdy Jan usłyszał w więzieniu o czynach Chrystusa, posłał swoich uczniów z zapytaniem, czy Ty jesteś tym, który ma przyjść, czy też innego mamy oczekiwać?

Idźcie i oznajmijcie Janowi to, co słyszycie i na co patrzycie.

Gdy oni odchodzili, Jezus zaczął mówić do tłumów o Janie.

Zaprawdę powiadam wam, między narodzonymi z niewiast nie powstał większy od Jana Chrzciciela, lecz najmniejszy w Królestwie Niebieskim większy jest niż on.

Nie da się uchwycić głębi odpowiedzi Jezusa, jeśli przeoczy się ten szczegół, że Jan Chrzciciel znajduje się w więzieniu.

Jan siedzi w więzieniu i pomimo tego nie pyta się o swój własny los.

To, kim jest Jezus, jest ważniejsze niż teraźniejszość Jana Chrzciciela, niż jego przyszłość, tak przecież w tym więzieniu niepewną.

Może jeszcze bardziej zaskakujące, że Jezus Jana Chrzciciela nie pociesza, ani wcale nie obiecuje mu szybkiego uwolnienia.

Jan siedzi w więzieniu, a Jezus opowiada o tym, jak wielu innych ludzi zostało uwolnionych, uzdrowionych, uszczęśliwionych.

Jan zupełnie słusznie mógłby się zapytać, a ja?

Możemy żyć jak święty Jan Chrzciciel w ciemności więzienia.

Nie wynika radość chrześcijan z tego, że zamykamy oczy na śmierć, na grzech, na trudności świata.

Ta radość, której nie zna świat, radość, której świat nie rozumie, jak mówi Jezus w Ewangelii Jana, ona właśnie pozwala nam spojrzeć światu w twarz bez znieczulenia i zobaczyć ludzi bez makijażu.

To dlatego chrześcijanie zajmują się dziełami miłosierdzia, bo po pierwsze nie odwracają głowy od tego, co trudne i co dla tych, którzy nie mają nadziei, może być nie do zniesienia.

Do tego świata beznadziei chrześcijanie są posłani, żeby trochę jak ci aniołowie mówić, zwiastuje wam radość wielką.