Mentionsy

Ta wizyta miała miejsce około 1952 roku, już po Chrystusie, po narodzeniu Chrystusa, podczas drugiej podróży misyjnej Pawła.

Paweł i Tymoteusz, słudzy Chrystusa Jezusa do wszystkich świętych w Chrystusie Jezusie, którzy są Filipi wraz z biskupami i diakonami.

Wiadomo, że do wszystkich świętych w Chrystusie, którzy są Filipi, no bo przecież piszą do Filipian.

Dalej Paweł pisze, do wszystkich świętych w Chrystusie Jezusie.

Pisze o świętych w Chrystusie Jezusie.

Czyli święci w Chrystusie, nie święci w swojej doskonałości, tylko święci w Chrystusie.

Mamy być święci, bo Bóg taki jest, a my tacy jesteśmy w Chrystusie.

I ten zwrot w Chrystusie, podobnie jak inne zwroty w Panu, Paweł używa tych zwrotów 132 razy w swoich listach.

Aż 132 razy Paweł używa tego zwrotu w Chrystusie albo w Panu.

Ciągle się odwołuje do Chrystusa, ciągle się odwołuje do bycia w Chrystusie.

To znaczy, jak jesteś w Chrystusie, to znaczy, że jesteś święty, bo to jest naturalna kolej rzeczy.

Jesteś w Chrystusie, czyli jesteś zanurzony w Nim, jesteś całkowicie ogarnięty przez Chrystusa, przez Jego doskonałość, Jemu poddany, przez Niego zasilany, przez Niego wyposażany, to jesteś święty, bo to jest naturalne środowisko świętości dla ciebie.

Ale być w Chrystusie to też nie jest automat.

I musimy zrozumieć, co to ma dla nas znaczyć, to bycie w Chrystusie tak naprawdę.

Życie w Chrystusie to jest przeciwieństwo życia w Adamie.

W pierwszym do Koryntian Paweł pisze, albowiem jak w Adamie wszyscy umierają, tak też w Chrystusie wszyscy zostają ożywieni.

Właśnie znowu ten zwrot w Chrystusie.

Błogosławiony niech będzie Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa, który nas ubłogosławił w Chrystusie wszelkim duchowym błogosławieństwem niebios.

My żyjemy w Chrystusie, jeśli żyjemy w Chrystusie, to nad nami to ograniczenie nie panuje.

Marvin Vincent pisał, że chrześcijanie żyje w Chrystusie jak ptak w powietrzu, jak ryba w wodzie, jak korzenie drzewa w glebie, jako coś naturalnego, jako coś absolutnie, co jest częścią naszej natury.

Jesteśmy powołani do tego, żeby żyć w Chrystusie, więc jeśli żyjemy nie w Chrystusie,

I dlatego tak dziwnie jest, kiedy człowiek nie żyje w Chrystusie, będąc nowym stworzeniem, kiedy nie żyje w Chrystusie, nie czuje się z tym dobrze, bo wie, że to nie jest jego środowisko, wie, że został wykorzeniony na jakiś czas z własnego wyboru i trzeba wrócić w to miejsce, gdzie wszystko się zaczęło.

Jeśli człowiek sobie uświadomi, co to znaczy życie w Chrystusie i żyje tym życiem, to żyje moralnie.

że życie w Chrystusie to jest najważniejsza rzecz, której powinniśmy się nauczyć, którą powinniśmy posiąść na ziemi, bo ona to wszystko.

Możemy wymyślać, w kościołach wymyślamy różne programy, projekty, rzeczy, które coś tam, jakiś mentoring, jakieś uczniostwo, coś tam, ale jeśli one nie są zbudowane na tym, żeby żyć w Chrystusie, to są niewiele warte.

I chcę powiedzieć, że uczniostwo nie jest warte, bo sednem chrześcijaństwa jest uczniostwo, tylko musi ono być zdefiniowane właśnie w taki sposób, jako życie w Chrystusie i czerpanie z Chrystusa, a nie nabranie pewnych nawyków, nabranie jakichś umiejętności i tak dalej.

Paweł pisze do tych, którzy są Filipi, do wszystkich świętych w Chrystusie Jezusie, którzy są Filipi.

Jesteśmy w Chrystusie, to jest ta pierwsza naczelna, a druga, którzy są Filipi w naszym przypadku, którzy są w Warszawie, którzy są na Lemborskiej i tak dalej.

Więc jesteśmy w Chrystusie, ale też jesteśmy w Filipii.

To też musimy pamiętać o tym, żeby tak nie oderwać się od ziemi, że jesteśmy w Chrystusie i nic nas tutaj już nie wiąże z niczym i tak dalej.

On zbudowany był na dobrych podstawach, ale poszedł za daleko, bo poszedł właśnie na tej zasadzie, że jestem w Chrystusie, ale już nie jestem w Filipii.

I to wieczne, doskonałe, czyste życie w Chrystusie tęskni do czegoś innego.

Najbardziej to życie w Chrystusie, bo ono jest początkiem wszystkiego i prowadzi do naszego zwieńczenia życia.