Mentionsy

Paweł zwraca się do swojego ucznia Filemona, no bo on się dzięki świętemu powołaniu właśnie nawrócił.

No i Paweł się wstawia za nim.

Paweł wstawia się za nim, żeby go dobrze potraktował.

Paweł pochwala niewolnictwo, bo przecież mógł

A jednak święty Paweł, no ktoś mógłby powiedzieć, że się Paweł trochę dziwnie zachowuje, ponieważ każe mu wrócić do swojego Pana.

Paweł popierał niewolnictwo.

Paweł nie popierał niewolnictwa.

Paweł go spotyka podczas drugiej podróży misyjnej w Listrze.

Paweł przebywał tam około trzech lat, potem też jego uczniowie tam pozostali, rozwinęli pewną działalność i Tymoteusz zostaje

Ten pierwszy list do Tymoteusza jest w zasadzie takim listem, gdzie święty Paweł dzieli się pewnymi radami ze swoim uczniem.

Paweł pisze, wiemy zaś, że prawo jest dobre.

Święty Paweł nie popierał niewolnictwa.

Paweł chce powiedzieć, że czasami trzeba zaakceptować daną sytuację.

Paweł tutaj zostawia wyraźnie sygnał, że on nie zgadza się z niewolnictwem.

No to przecież jak mamy w Piśmie Świętym,

to Paweł by przeczył sam sobie, bo w tym samym liście pisze w drugim rozdziale, w jedenastym wierszu, kobieta niechaj się uczy w cichości i z całym poddaniem się.

Święty Paweł pisze tutaj takie słowa.

Paweł tu dodaje, żeby także i pozostali przejmowali się lękiem.

Paweł, który upomniał Piotra w obecności wszystkich, o czym czytamy na początku listu do Galatów.

A zatem mamy różne modele upomnienia, ponieważ ja się wielokrotnie spotykałem z tym, że przywoływany był nieustannie i w kółko ten sam fragment z Ewangelii Mateusza, natomiast w Piśmie Świętym mamy wiele form upomnienia, w zależności od sytuacji i kontekstu.

Paweł dzieli się z tym Tytusem swoimi przemyśleniami.

Będzie to drugi list do Koryntian, który my mamy w Piśmie Świętym.

Później Paweł jednak go odwoła i wezwie go do siebie, do Nikopolis, dzisiejsza Grecja.

Paweł wspomina w tym liście o tym, że jest świadomy, że...

Święty Paweł w tym liście widać, że jest osamotniony, pozostaje tylko przy nim Łukasz.

Paweł żegna się tutaj ze swoim umiłowanym uczniem Tymoteuszem, ale nie ma tam pesymizmu jakiegoś.

Paweł do końca zachowuje tę wiarę bardzo żywą, jaką też dzielił się przez całe swoje życie.