Mentionsy

który w MOCAK-u zajmuje się programem edukacyjnym, programowaniem wydarzeń, kuratorowaniem biblioteki i dostępnością.

MOCAK to instytucja kultury współczesnej znajdująca się w Krakowie.

W tym roku nowym dyrektorem tej placówki został Adam Budak, obecny w międzynarodowym obiegu świata sztuki.

Wszyscy patrzą na MOCAK, oczywiście ci zainteresowani sztuką współczesną ciekawi są czym stanie się ta instytucja, ale zwłaszcza w momencie zmian, takiej transformacji, tranzycji, szczególnie istotne są te działania, które kotwiczą zainteresowanie wokół programu, wokół tego co

Dodatkowo MOCAK w tym roku przystąpił do realizacji wieloletniego projektu, którego sam tytuł nawet już prowokuje do tego, żeby porozmawiać o tych powinnościach dotyczących popularyzacji wiedzy o sztuce.

Projekt nazywa się Wspólnota doświadczenia.

Na ile mediacja sztuki może odpowiedzieć na pewne braki w programie szkolnym?

W tym roku są to spotkania z Magdaleną Urbańską, która zajmuje się komunikacją sztuki, z Justyną Dubanik, która jest facylitatorką, trenerką oraz z Beatą Kwiecińską i Maciejem Dąbrowskim, twórcami Domu Kultury Inspiro, którzy zajmują się warsztatami, pracą z dziećmi, z książkami.

No i zwłaszcza w takim muzeum jak nasze, czyli w muzeum, w którym to jest pierwsza taka zmiana w historii MOCAK-u.

MOCAK będzie mieć w przyszłym roku piętnastoleciem.

19 maja, myślę, że mogę tu uchylić rąbka tajemnicy, będzie spotkanie z Claudio Nardim, czyli z osobą, która zaprojektowała MOCAK.

I ten piętnastoletni MOCAK, ja lubię żartować, że jest jak typowy piętnastolatek.

Myślę, że można powiedzieć, że sposób w jaki funkcjonuje MOCAK, który za każdym razem otwiera pięć wystaw, sprawia, że był to intensywny moment pracy całego zespołu muzeum.

Jest to wystawa Sany Szachmuradowej-Tańskiej, artystki, która ma dopiero dwadzieścia kilka lat i wpisuje się ona w takie różnego rodzaju poszukiwania mocaku, tego w jaki sposób sztuka może znaleźć artystyczną odpowiedź na sytuację, która dzieje się obecnie w Ukrainie.

Tego, by MOCAK był czułym narratorem.

I gdzieś tutaj ten punkt, o którym teraz zapomnieliśmy, który w ogóle wydaje się jakimś zupełnie dziwnym, oderwanym momentem od współczesnej debaty publicznej, MOCAK bierze na warsztat.

Oprócz tego główną wystawą, którą teraz otwieramy, jest wystawa kolekcji Radosława Kotarskiego, osoby bardzo obecnej medialnie, która w kolekcjonowaniu sztuki

Znajduje taki moment zatrzymania, skupienia, refleksji, więc niespodziewaniem przywraca taki wymiar sztuki, wręcz powiedziałabym medytacyjny i zakotwiczający nas w takiej percepcji sfokusowanej na jakimś temacie.

W właściwie nadawaniu kształtu i obrazu reprezentacji sztuki Europy Środkowo-Wschodniej, ponieważ zasiadają oni również w radach takich instytucji jak Tate Modern czy Centre Pompidou i działają tak jakby w dwie strony.

Wydaje mi się, że ta linia służy też właśnie temu, by MOCAK refleksyjnie podchodził do samego siebie.

Część fotograficzna trafiła do Muzeum Fotografii,

Część prac takich naprawdę klasyków, w dodatku wielkowymiarowych jak Magdalena Abakanowicz, Hasior, Krasiński trafili do MOCAK-u i w związku z tym czas najwyższy o tym porozmawiać.

Ja dodam, zapytana w jaki sposób odpowiadamy na rzeczy, które dzieją się w muzeum, to

Razem z Teatrem Figur zaprosiliśmy jako Muzeum Dagmarę Żabską i ona stworzyła z zespołem aktorskim, który się zawiązał specjalnie na tę rzecz, przedstawienie o tytule Inaczej.

Jest to przedstawienie dla dzieci, ale tak naprawdę też dla osób pracujących w kulturze, bo ono przypomina nam trochę o co chodzi w tej pracy, gdyż przedstawienie jest inspirowane właśnie tą darowizną, konkretnymi dziełami sztuki.

Więc to przedstawienie pokazuje właśnie tę naszą potrzebę szukania nowych formatów, nowych współprac, bo ja bardzo uważam, że muzeum, jeśli definiowane jest przez kategorię gościnności, to nie tylko mówi o swojej publiczności, ale też zwraca się w stronę różnych współprac.

I ta wystawa, przez to też jak wypływa z historii sztuki, jest na przykład

Na tym też polega praca muzeum.

I ostatnia wystawa, instalacja Konrada Smoleńskiego, jest taką ciekawą opowieścią o tym, jakie może być życie po życiu dzieł sztuki.

Otóż można przyjść do muzeum i podczas festiwalu Sacrum Profanum odbywają się

MOCAK jest naprawdę dużą instytucją.

I dla mnie nowością, której nigdy wcześniej w MOCAK-u nie było, był wernisaż dla dzieci, który zrobiliśmy.

Tutaj już w drzwiach dyrektor witał wszystkich uczestników, były przemowy, był najdłuższy stół z poczęstunkiem ze wszystkich wernisaży MOCAK-u, było wystrzelenie złotego konfetti.

A następnie można było zwiedzać muzeum z mapką, bo to też jest takie wyzwanie, bo jednak nie oszukujmy się, te wystawy nie są do końca dla dzieci.

I dzieci mogły zwiedzać muzeum przez pryzmat osób, które stoją za tymi wystawami.

I teraz my wiedząc, że takie wydarzenie się odbywa, możemy zapraszać do muzeum nie tylko na wystawę kolekcji, która jest za darmo w określone dni.

I taka społeczno-kulturowa, bo to są ogromne wyzwania i z jednej strony u nas wiąże się to z tym, że nasz zespół ma swoją siedzibę w Bibliotece MOCAK-u, więc my nie jesteśmy ukryte w biurach, nie jesteśmy ukryte gdzieś daleko i jesteśmy takim działem właśnie, to jest jego największa zaleta i największa trudność, bardzo jakby dostępnym i wiele rzeczy typu ewaluacja wydarzeń wydarzy się u nas na bieżąco, więc jakby jesteśmy w bardzo dużym kontakcie,

Ja uważam, że w jakiś sposób to, że w muzeum się odbywają wartościowe rzeczy działa dobrze, natomiast obszar promowania, tego w jaki sposób mówimy, jakimi kanałami i do kogo docieramy, to jest taka największa rzecz i po tych badaniach my jakby w tym obszarze mamy najwięcej refleksji.

Druga rzecz jest też taka, że jednak trzeba bardzo wychodzić do ludzi i dla mnie taką oczywistością są współprace, które pozwalają muzeum przekroczyć samego siebie.

Wspólnota doświadczania sztuki Mazik, MOCAK Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie, Mazika, Magdalena, Świątkowska, Bogna, Kraków.

Wspólnota doświadczania sztuki Mazik, MOCAK Muzeum Sztuki Wspólnota doświadczania sztuki Mazik, MOCAK Muzeum Sztuki

MOCAK jak najciekawiej zapraszał do interakcji tych, którzy już wiedzą, że chcą bywać w muzeum i zwłaszcza tych, którzy nie wiedzą.

To na koniec zaprosimy w takim razie do MOCAK-u.

MOCAK jest świetnie skomunikowany, z dworca głównego można być u nas w ciągu dosłownie kilku minut.