Mentionsy

Nie wiem, jak często zdarza ci się zadać aż tak poważne pytanie, które zadaje Jan w swoim liście.

A Jan napisał ten list pod koniec I wieku, około 60 lat po śmierci i zmartwychwstaniu Jezusa.

Jest w Ewangelii Jana nazwany tym umiłowanym, który opierał się o piersi Jezusa w czasie ostatniej wieczerzy.

Ale to jest też ten Jan, o którym nie zapomnijmy.

Jaka była młodość Jana, kiedy jako młody człowiek poszedł jako uczeń?

Na co Jan

Ściągniemy grom z nieba.

Ogień z nieba ściągniemy i was pochłonie.

To jest Jan.

Nie, Jan taki nie jest.

Jan bardzo kocha Jezusa i kocha kościoły.

Jest do kościołów, ewidentnie tych, z którymi Jan miał jakąś więź.

Mamy pewną większą wiedzę niż wy, niż apostoł Jan wam mówił.

I zobaczcie, że Jan posługuje się tym sformułowaniem bardzo celowo.

Dokładnie to samo robili ci pseudochrześcijanie w I wieku.

A Jan...

Boże Słowo, Bóg przez Jana chce nas wyciągnąć i pokazać nam coś innego.

Dlatego Jan napisał, a z tego wiemy, że go znamy.

I Jan do nich mówi, słuchajcie, to wiemy.

Po pierwsze, Jan mówi, istnieje możliwość poznania Boga osobowego.

Więc Jan mówi, z tego wiemy, że Go znamy.

Więc Jan mówi o takim poznaniu Boga, nie o wiedzy.

Kiedy Jan mówi, że znamy Chrystusa, wiemy, nie ma na myśli wiedzy samej.

Więc Jan mówi, znamy.

Jan mówi, jeżeli ktoś mówi, że go zna, co jest weryfikatorem?

Ale Jan nie tyle chce zasmucać tych wierzących, chce ich podnieść i powiedzieć im, nie musisz znać jakiejś innej tajemnej wiedzy.

Ale Jan mówi my.

Jan dalej pogłębia ten temat, mówiąc, umiłowani, nie podaję wam nowego przykazania, lecz przykazanie dawne, które mieliście od początku.

Jan używa też słowa.

A jednak Jan mówi, jest ono nowe.

Jan mówi, że dokładnie to nowe przykazanie, to spojrzenie Boże jest jak latarnia, jak światło, które pozwala ci dalej iść.

I kiedy czytamy w Biblii miłość, o której mówi Jan, to co myślimy?

Dlatego o tym mówię, bo kiedy Jan mówi o miłości, nie wrzućmy tam wszystkiego.

W cały czas w tym kontekście, że Jan mówi, że znakiem chodzenia z Bogiem i trwania w nim jest miłość do braci.

W drugim liście Jana, jeżeli czytacie i chcecie zrozumieć go bardziej, Jan mówi o pewnych ludziach, którzy przynoszą zwodniczą naukę.

A Jan nas wzywa.

A zatem agresja wobec innych, nienawiść, niszczenie obmową, kłamstwem, plotką, fałszywe, bezpodstawne oskarżenia, sarkazm, szczyderstwo, są to rzeczy, które Jan powiedziałby, to jest ciemność.

To nie o tym mówi Jan, że upadamy.

Ale kiedy w tym trwamy, to Jan mówi kategorycznie, nie masz nic wspólnego z Bogiem.