Mentionsy

Pola nazwała swojego smoka Blask, a Olek swojego Szmaragd.

Zauważył Olek, patrząc jak Szmaragd zionie małym płomieniem w powietrze.

Blask to mistrzyni magii światła, a Szmaragd to strażnik natury.

Pola i Olek, z Blaskiem i Szmaragdem u boku, podążali w stronę polany, gdzie, jak powiedział przewodnik, zaczynał się smoczy trening.

Odpowiedział Olek uśmiechając się do Szmaragda, który właśnie odskoczył na bok omijając kamień z niezwykłą zwinnością.

Blask i Szmaragd stanęły obok swoich opiekunów, jakby zrozumiały, że to coś ważnego.

Tymczasem Olek stanął z Szmaragdem na innej części areny, gdzie znajdował się mały ogród pełen roślin i kamieni.

– Szmaragd to strażnik natury.

Olek pogłaskał Szmaragda.

Szmaragd skupił się, a ziemia wokół zaczęła lekko drżeć.

Jesteś niesamowity, Szmaragd!

Blask miał oświetlić odpowiednie symbole na ścianie, a Szmaragd musiał użyć roślin, by przesunąć ciężki kamień.

Po intensywnym treningu Pola i Olek razem z Blaskiem i Szmaragdem dotarli na wielką otwartą arenę.

Czas pokazać na co nas stać, dodał Olek spoglądając na Szmaragda, który rozprostowywał swoje skrzydła.

— Twoja kolej Szmaragd!

Szmaragd, który był szybki i zwinny, z łatwością przeskakiwał przez ruchome belki, a jego długie, ogoniaste ruchy pomagały w zachowaniu równowagi.

Olek i Szmaragd pracowali razem, dając sobie znaki i pokonując każdy zakręt.

Szmaragd w tym czasie użył swoich pnączy, aby podnieść ciężką dźwignię ukrytą w ziemi.

Dobra robota, Szmaragd!

Blask i Szmaragd pracowali razem, pomagając sobie nawzajem unikać niebezpieczeństw.

I to dopiero początek, dodał Olek, patrząc na Szmaragda, który wydawał się gotowy na więcej.

Blask i szmaragd łagodnie pomrukiwały, wygrzewając się w promieniach słońca.

Blask i Szmaragd też.

Szmaragd zaryczał cicho, machając skrzydłami.

Blask oświetlał drogę, pomagając im unikać pułapek, a Szmaragd używał swoich pnączy, by tworzyć mosty tam, gdzie ścieżka była zbyt niebezpieczna.

Blask Szmaragd do akcji – zawołał Olek.

Blask użył swojego światła, by oślepić łowcę, a Szmaragd oplutł jego nogi pnączami, unieruchamiając go na chwilę.

Łowca próbował się wyrwać, ale szmaragd zacieśnił swoje pnącza, a blask użył swojego światła, by stworzyć barierę ochronną wokół rodzeństwa.

Blask i Szmaragd mimo zmęczenia trzymali się blisko, gotowi do dalszej drogi.

– Szmaragd, potrzebujemy twojej pomocy – zawołał Olek.

Szmaragd uniósł się na tylne łapy, a jego pnącza zaczęły usuwać przeszkody, torując drogę.

Szmaragd wykorzystał moment i oplutł drony swoimi pnączami, unieruchamiając je.

Blask i Szmaragd zdawali się rozumieć powagę sytuacji, ponieważ szli bez wahania, gotowi chronić swoich opiekunów do końca.

Pola i Olek, z Blaskiem i Szmaragdem u boku, dotarli do podnóża Zamku Światła.

Szmaragd, teraz twoja kolej!

Blask i Szmaragd podeszły naprzód, unosząc głowy dumnie.

Blask rozbłysnął światłem, które wypełniło całą okolicę, a Szmaragd wytworzył wokół nich ochronne pnącza, jakby chciał pokazać, że są gotowi chronić Perłę za wszelką cenę.

Blask i Szmaragd podbiegły do Poli i Olka, ocierając się o nich z radością.

Pola i Olek zmęczeni, ale szczęśliwi, stali obok Blaska i Szmaragda, patrząc na otaczającą ich aurę spokoju.

Wasza odwaga i więź z Blaskiem i Szmaragdem przywróciły równowagę.

Blask i Szmaragd.

Olek spojrzał na medalion w swojej dłoni, a potem na Szmaragda, który wpatrywał się w niego z wdzięcznością.

Blask i Szmaragd podeszły bliżej, łasząc się do swoich opiekunów.

Ale zawsze możemy wrócić, odpowiedział Olek ściskając szmaragda po raz ostatni.