Mentionsy

Elf Tik, najmniejszy, ale najbardziej spostrzegawczy z pomocników, podbiegł do Mikołaja zziajany.

— Nie, ale... Tik pochylił się nad śladami.

Tik, szykuj sanie pomocnicze.

Mikołaj trzymał mapę, Tik lornetkę, a zimowy wiatr szeptał im do uszu tajemnicze dźwięki z głębi lasu.

Tylko wiatr świszczał w uszach Mikołaja i elfa Tikka, który z zapałem wypatrywał czegokolwiek podejrzanego.

– zawołał nagle Tik, przyklejając nos do lornetki.

To wygląda jak... ozdoba świąteczna, zauważył Tik.

Tik aż podskoczył.

Tik spojrzał w górę z szeroko otwartymi oczami.

Mikołaj i Tik czuli, że są coraz bliżej.

To legenda, pisnął Tik.

Mikołaj spojrzał na Tikka.

Mikołaj, Tik i cała gromada niezwykłych zwierząt w stronę samotnego wzgórza, gdzie czekała dziewczynka.

Mikołaj, Tik i gromada zwierząt ostrożnie zbliżyli się do domku.

– zawołał Tik radośnie.

Tik podskoczył i zaklaskał w łapki.

Mikołaj z pomocą Tikka i świątecznych zwierząt rozłożył biały obrós na małym stole, na którym pojawiły się pierniczki w kształcie serduszek i złote kubki z gorącym kakao.

Tik podskoczył i rozłożył mapę z zaznaczonymi punktami świątecznej magii.

Tik podał jej małą czapkę z pomponem i szalik w renifery.

Tik zerknął na ogromny, złoty zegarek z kompasem.

Tik, przygotuj trasę.

Mikołaj wrzucał prezenty przez kominy, Tik kierował z magicznej mapy, a dziewczynka, teraz już oficjalna pomocnica Mikołaja, dorzucała do paczek własnoręcznie zrobione serduszka z papieru.

Zdziwił się Tik.