Mentionsy

Kasia i Bartek.

Kasia uniosła rękę, chcąc zaprotestować.

– Kasia, ty będziesz w parze z Bartkiem – oznajmiła pani Basia.

Kasia omalnie spadła z krzesła.

To co Kasia, robimy coś szalonego?

Kasia wzięła głęboki oddech.

Kasia wyjęła swój notatnik i zaczęła rozrysowywać szczegółowe plany.

Kasia rysowała linie proste, Bartek zamazywał je fantazyjnymi kształtami.

To będzie długa praca, westchnęła Kasia.

Kasia przyszła na kolejne spotkanie z notesem pełnym pomysłów.

Spójrz Kasia, wymyśliłem gigantyczny most nad rzeką pełną smoków.

Kasia spojrzała na jego szkic.

Odpowiedziała Kasia.

Kasia złapała się za głowę.

Kasia spojrzała na kartkę i ku swojemu zaskoczeniu musiała przyznać, że jego dodatki nadały planowi pewnej lekkości.

Trochę chaosu powtórzyła Kasia, ale tylko trochę, reszta musi być idealna.

Nadszedł dzień, w którym Kasia i Bartek mieli zrobić pierwsze, konkretne elementy makiety.

Kasia zjawiła się punktualnie, niosąc starannie przygotowane materiały.

– spytała Kasia, wskazując na jego torbę.

Jęknęła Kasia próbując utrzymać spokój.

Kasia założyła ręce na biodra i zmrużyła oczy.

Kasia westchnęła, ale pozwoliła Bartkowi ustawić dinozaura w rogu makiety.

Zbliżał się dzień, w którym Kasia i Bartek mieli pokazać swoją makietę nauczycielce.

Kasia upewniała się, że ulice są idealnie proste, a domki ustawione w równych rzędach.

Ogłosiła Kasia ocierając czoło.

— krzyknęła Kasia, zbierając zniszczone elementy.

— Spokojnie, Kasia, naprawimy to.

Ale to będzie wyglądać strasznie, narzekała Kasia.

Kasia, choć niepewna, zgodziła się, że trzeba spróbować.

Po prezentacji makiety Kasia i Bartek siedzieli na ławce w szkolnym korytarzu.

Jednak Kasia czuła, że to wszystko mogło wyglądać lepiej.

Kasia zmarszczyła brwi.

Pierwszy raz zauważył, jak wiele Kasia robiła, by utrzymać ich projekt w ryzach.

Kasia spojrzała na niego zaskoczona.

Hej Kasia, Bartek, wasze miasto to najlepszy projekt w klasie.

Kasia Bajkoteka.

Kasia i Bartek stali przy swoim stoliku, dopracowując ostatnie szczegóły.

– zapytała Kasia, układając kolejne drzewko z plasteliny.

Kasia zaczęła mówić przedstawiając swoje przemyślane plany i precyzyjne rozwiązania.

Kasia spojrzała na Bartka z mieszaniną zaskoczenia i podziwu.

Kasia, choć zaskoczona, musiała przyznać, bez Bartka ten projekt nie miałby takiej duszy.

Po ogłoszeniu wyników konkursu Kasia i Bartek zostali otoczeni przez kolegów z klasy.

Kasia, choć dumna z ich sukcesu, wiedziała, że najwięcej zawdzięczają współpracy, choć na początku wydawała się niemożliwa.

Kiedy wszyscy się rozeszli, Kasia i Bartek usiedli na ławce w szkolnym korytarzu.

Wiesz Bartek, zaczęła Kasia.

Kasia, choć z początku sceptyczna, zgodziła się.

Powiedziała Kasia z uśmiechem.

To dopiero początek, Kasia.