Mentionsy

w ostatnich tygodniach, o których przy okazji tej trochę luźniejszej kolejki będę mógł Wam powiedzieć, ale oczywiście oprócz tego też mamy do omówienia występ Nikoli Zalewskiego, pierwszy średni występ jako dziesiątka, no i kolejny świetny występ Piotra Zielińskiego w tym sezonie, co można powiedzieć już jest powoli normą.

Teraz przejdźmy sobie do Jakuba Piotrowskiego i Piotra Zielińskiego.

Zacznę jednak od Zielińskiego.

Każda piłka w drużynie Interu przechodziła przez Zielińskiego, o czym świadczą m.in.

Można powiedzieć, że nic w grze Interu nie funkcjonowało bez tego stempla jakości Piotra Zielińskiego w tym spotkaniu.

Ale tak jak te ostatnie spotkania jeszcze na pozycji metcali, jednego z dwóch metcali, mogły, że tak powiem, mieć takie jedno określenie w kontekście Zielińskiego, czyli praca, o czym wspominałem w ostatnim odcinku z tego, co kojarzę, no to w tym meczu co prawda bardziej skupiał się on na rozegraniu, ale o tej pracy, o której wspominałem również nie zapomniał, bo oprócz tych naprawdę wielu podań czy wielu kontaktów z piłką miał on po raz kolejny naprawdę sporo odbiorów, konkretnie pięć w tym meczu.

więc można powiedzieć, że ten środek pola był absolutnie trzymany przez Zielińskiego, a w ostatnich tygodniach, kiedy Nicolo Barella zdecydowanie nie prezentuje najlepszej formy, Petar Sucić gdzieś został schowany lekko do szafy, Henryk Mkhitaryan dopiero wraca po kontuzji, no i jednak przez wiek nie jest on już tym samym zawodnikiem, którym był.