Mentionsy

No ale w ten weekend już wracamy do tego standardowego polskiego wydania włoskiej ligi, to znaczy trochę bardziej nudno, ale też znalazło się kilka elementów, o których wydaje mi się, że warto będzie wspomnieć i warto będzie Wam opowiedzieć, jak choćby na przykład specyficzny występ Sebastiana Walukiewicza, niezłe kolejne spotkanie w wykonaniu Jakuba Piotrowskiego i Piotra Zielińskiego.

A ostatnim z Polaków, który w niedzielę mógł jeszcze wystąpić na boiskach Serie A był oczywiście Piotr Zieliński, który niestety z mojej perspektywy akurat wystąpił jako rozgrywający, jako regista.

W związku z czym Zieliński jako ten chyba najbliżej rozgrywającego ułożony pomocnik, że tak powiem,

Jest to coś, na co ja zwracam dosyć często uwagę w tym sezonie, bo tak jak wspominałem bodajże w zeszłym odcinku, czy jeszcze wcześniej, nie utożsamiałem Zielińskiego z tą zbyt ciężką pracą w obronie, a w tym sezonie mam wrażenie, że naprawdę dobrze się w niej spisuje, potrafi te wolne przestrzenie utrzymać,

Tak jak w cały Inter wkradło się lekkie rozkojarzenie po wyjściu na dwubramkowe prowadzenie, tak samo zresztą w grę Zielińskiego i to jest taki drobny minusik, jaki można przy jego nazwisku po tym spotkaniu zaznaczyć.

bo w momencie, w którym Inter właśnie był lekko rozkojarzony, to i te pierwsze kontakty z piłką Zielińskiego czasami pozostawiały trochę do życzenia, czasami wypuszczał on sobie piłkę lekko za daleko albo odskakiwała mu ona od stopy, co w przypadku tak uzdolnionego technicznie zawodnika po prostu nie może się na takim poziomie przydarzać.

Widać, że Zieliński w tym sezonie zyskał tej pewności siebie, której w interze potrzebował i widać, że te próby uderzeń spoza pola karnego sprawiają mu chyba sporo przyjemności, bo i w 20 i w 66 minucie

Za to spotkanie zdecydowałem się Zielińskiemu wystawić ocenę 6, wyjściową szóstkę.