Mentionsy

Ale na osłodę opowiem Wam o debiucie Jana Ziółkowskiego, ale też o naprawdę niezłym występie Walukiewicza w meczu z polskim, w cudzysłowie, Udinezę i naprawdę niezłym występie Łukasza Skorupskiego, mimo remisu z Lecce.

A tutaj zacznę od Sebastiana Walukiewicza, który wrócił do wyjściowego składu Sassuolo po powiedzmy chwilowej nieobecności.

Walukiewicz ponownie zagrał jako prawy obrońca, ale tym razem w takiej mocno hybrydowej formie.

Wówczas to Walukiewicz potencjalnie sprokurował ten rzut karny, lekko kopiąc Omara Soleta w swoim polu karnym.

Akurat w tym wypadku Walukiewiczowi się upiekło, aczkolwiek wydaje mi się, że mocno to zależało od podejścia sędziego, możliwe, że od nawet konkretnego spotkania.

który był naprawdę bliski trafienia do siatki, wówczas Walukiewicz mógłby się cieszyć z asysty.

Walukiewicz w siedmiu pojedynkach miał 100% skuteczności i zaliczył też cztery interwencje, kilka ważnych odbiorów.

No i też mogła podobać się to jego nieustępliwość w tym spotkaniu, na przykład jak w 17 minucie Walukiewicz walczył o piłkę w zasadzie już na siedząco, jeszcze starał się ją chronić ciałem i końc końców udało mu się to, albo właśnie ten powrót przy kontrze z 37 minuty, no ale również oprócz gry w defensywie, również te względy ofensywne jak najbardziej na plus, dwa dobre dośrodkowania.

Walukiewicz opuścił boisko w 79 minucie.

Wiadomo, Walukiewicz jest piłkarzem solidnym, jeżeli chodzi o Ligę Włoską, jednak wydaje mi się, że potrzeba mu kilku takich naprawdę przekonujących spotkań, żeby mógł się w niej zapisać na nieco dłużej.

i zagrał jako ten półprawy stoper w trójce, można powiedzieć, że taka pozycja trochę jak Walukiewicza zazwyczaj miało to miejsce, czy Pawła Dawidowicza jeszcze w poprzednim sezonie, ale też jest to pozycja, do której Polak jest szykowany i na której spodziewano się, że będzie występował, więc jedno, że zaliczył w końcu debiut, a drugie, że moim zdaniem był to naprawdę dobry moment na debiut, to znaczy być może nie był to najbardziej przyjazny dla zawodnika moment, ale na pewno taki, który daje jakiś pogląd

Dobre spotkania Walukiewicza i Skorupskiego, więc chyba koniec końców ten tydzień nie był taki tragiczny, mimo tego, że zabrakło tych najbardziej rozpoznawalnych we Włoszech Polaków, czyli Zalewskiego i Zielińskiego.